: اعراب همچنان خاموش

رژيم صهيونيستي كه همواره از سياست تهديد و ارعاب براي رسيدن به اهداف خود بهره برداري كرده بار ديگر به تشديد اين مواضع پرداخته است.


در اين چارچوب ليبرمن وزير خارجه صهيونيستها و تعدادي از فرماندهان نظامي اين رژيم صراحتاً سوريه را تهديد به جنگ و براندازي دولت بشار اسد كرده‌اند. آنها همچنين لبنان و حتي تشكيلات خودگردان را نيز به جنگي جديد تهديد و خواستار امتيازاتي در ازاي عدم آغاز جنگ شده اند.

صهيونيست ها همچنين به تقويت مواضع نظامي در مرزهاي لبنان با سرزمين هاي اشغالي پرداخته و به نوعي آرايش تهاجمي را به نمايش گذاشته اند. اين تحركات از سوي صهيونيستها در حالي صورت گرفته كه در نقطه مقابل كشورهاي عربي راه كسوت در پيش گرفته و همچنان در مواضعي انفعالي قرار دارند.

هرچند برخي از اين كشورها مانند عربستان مواضعي در اين زمينه اتخاذ كرده اند اما در عمل تحرك خاصي براي پاسخگويي به اين تهديدات نداشته و حتي همزمان با اين تهديدات تركي فيصل رئيس سابق سازمان اطلاعات عربستان سعودي در كنفرانس امنيتي مونيخ با داني ايالون معاون وزيرخارجه رژيم صهيونيستي دست داده است.

ادامه مطلب

هرچند صهيونيستها با تهديد كشورهاي منطقه سعي دارند تا به اصطلاح از احياي قدرت خود و لزوم امتيازدهي به آنها براي عدم وقوع جنگ جديد در منطقه سخن بگويند اما اين تحركات به خودي خود، هشداري براي كشورهاي عربي به ويژه حاضران در روند سازش مي‌باشد.

وقتي كشورهاي عربي در برابر جنگ 33 روزه، جنايات صهيونيستها عليه مردم غزه و به (ويژه جنگ 22) راه كسوت در پيش گرفته و حتي اكنون نيز تلاش براي عدم شكستن محاصره غزه انجام نداده و حتي در برابر توسعه طلبي صهيونيستها در كرانه باختري و قدس سكوت مي‌كنند،‌ مسلم است كه نتيجه آن جز تشديد مواضع جنگ طلبانه صهيونيستها عليه كشورهاي منطقه نخواهد بود. شايد امروز صهيونيستها از تهديد صرفا براي به چالش كشاندن و برهم زدن نظم منطقه بهره‌برداري مي‌كنند.

اين طرح با بحران سازي در كشورهاي منطقه تكميل مي‌شود اما اگر اعراب به سياستهاي كنوني ادامه داده و همچنان بر امر سازش و دوري از مقاومت تاكيد كنند، در آينده صهيونيستها نه تنها به اشغال كامل فلسطين مي‌پردازند بلكه تهديدات نظامي خود را عليه كشورهاي منطقه نيز اجرايي خواهند كرد. چنانكه در گذشته نيز عقب نشيني اعراب و سكوت آنها در برابر تهديدات صهيونيستها به جنگ‌هاي منطقه‌اي و اشغال اراضي اين كشورها توسط صهيونيستها منجر شده است.

براين اساس كشورهاي عربي براي جلوگيري از تكرار گذشته بايد در مسير حمايت از مقاومت قرار گرفته و از ادامه راه سكوت و بي‌تفاوتي به تحولات فلسطين و تحركات صهيونيستها بازگردند چرا كه ادامه روند كنوني جز تحريك صهيونيستها به تشديد تهديدات براي امتيازگيري نتيجه‌اي به همراه ندارد در حالي كه تجربه نشان داده كه مقاومت عقب نشيني صهيونيستها و شكست طرح‌هاي آنها را به همراه دارد كه نمود آن را در جنگ 33 روزه لبنان و 22 روزه غزه مي‌توان مشاهده كرد.